Wszystkie książki oprócz Pustelnika mam w swojej biblioteczce. (do Pustelnika przekonałaś mnie i właśnie zamawiam!)
Oprócz wyżej wymienionych posiadam także:
Wanda (o W. Rutkiewicz of course), Droga Słonia – Artur Hajzer, Anatomia Góry, Mój Pionowy Świat Kukuczki ( zakupiony u Pani Cecylii w Istebnej), Himalaistki, TOPR oraz nowego Czapkinsa. Przez chwilę miałam Messnera z tego samego wydawnictwa co Bieleckiego , Kurtykę itd. ale ta książka była tak zła, że odesłałam ją do sklepu. (serio bardzooo zła) . Nie rozpisując się już więcej, zmierzam do tego że podzielam mniej więcej Twoją opinię o książkach, z tym że czytając recenzję, odniosłam wrażenie że Kurtyka nie bardzo przypadł Ci do gustu, ale próbujesz być delikatna 😉
Kurtykę oceniam najsłabiej z wszystkich posiadanych książek i zgadzam się – przez to że sam nie jest autorem, ale też dlatego, że nie pozwala on nikogo w owej biografii do siebie dopuścić. Niby czytasz o wielkim człowieku, o wielkich osiągnięciach, ale czujesz że nie podejdziesz bliżej do jego osobowości niż na długość czekana 😉
Nie wiem jaki teraz masz status przeczytanych książek – ale bardzo bardzo polecam książkę „Droga słonia – Artur Hajzer” – nie dość że współczesna i świeża opowieść, to w dodatku bardzo ciekawie napisana.
Tak samo polecam książkę napisaną przez Jurka Kukuczkę – Mój pionowy świat – nie spodziewałam się że „Jurek” ze śląska może tak ciekawie pisać o wyprawach które były dla niego chlebem powszednim – nowe wydanie również zabiera kody QR które przenoszą do filmików z wprowadzeniem do danego szczytu 🙂

Zajawka ogromna! 🙂 A Ania niewątpliwie jest inspiracją 🙂

Dużo książek zyskało popularność po ost tragicznych wydarzeniach pod Nanga Parbat, ale jest to naprawdę kawał dobrej literatury.

Ja ze swojej strony polecam „Góry na opak, czyli rozmowy o czekaniu” Olgi Morawskiej, która rozmawia z bliskimi znanych himalaistów, którzy w większości ze swoich wypraw nie wrócili . Książka ukazuje nie tylko poruszające wspomnienia, historie, ale również ból, żal i żałobę po stracie. Moim zdaniem warto przeczytać, żeby dowiedzieć się co czują ci, którzy żyli/żyją w cieniu wielkich wspinaczy.