I tak w lutym zaczęłam poszukiwania idealnego miejsca. Wybór padł na Relais La Casina Ricchi: przepiękną agroturystykę wśród winnic. Jak ją znalazłam? Po prostu szukałam tego typu miejsc na Google Maps, w okolicach Cavriany i Sirmione (niedaleko Gardy), i pisałam do obiektów z pytaniem, czy organizują takie uroczystości oraz czy mają odpowiednią liczbę pokoi. Potrzebowaliśmy 11, bo w sumie było nas 21 osób, razem z dwójką fotografów. Okazało się, że znaleźć agroturystykę z tyloma pokojami, to nie lada wyzwanie. W końcu trafiłam na Relais La Casina Ricchi i to był absolutny strzał w dziesiątkę. Od razu zabukowaliśmy termin na trzy doby i rozesłaliśmy zaproszenia do bliskich. W godzinę (!) wszyscy potwierdzili przyjazd (i to w lutym!). To było dla mnie niesamowite.

Jak wyglądała organizacja? Tak naprawdę wszystkim zajął się obiekt. Oni ogarnęli pokoje, śniadania i trzy kolacje: powitalną, rocznicową (imprezową) oraz pożegnalną. Do tego basen na miejscu i dodatkowe atrakcje. Na 18 lipca poprosiłam ich, aby przygotowali dla nas stoły na zewnątrz, bo zaplanowałam wspólne malowanie na sztalugach (o tym opowiem później). Zapytałam też, czy mogą udekorować stół według naszej wizji. Odpowiedzieli, że mają florystkę. Wysłaliśmy inspiracje, dostaliśmy moodboard i wycenę. Wystarczyło zapłacić, resztą zajęła się ekipa z Relais La Casina Ricchi. Największym zaskoczeniem było pytanie, czy chcielibyśmy, aby na naszej rocznicy zagrał zespół. Pomyślałam: zespół we Włoszech? Brzmi jak marzenie! I tym też zajęli się gospodarze.

Na miesiąc przed imprezą, ustaliliśmy menu na każdą z kolacji. Powitalna była à la carte, czyli goście wybierali dania z karty. Rocznicowa miała pięciodaniowe menu, a pożegnalna: czterodaniowe – wszystko ustalone wcześniej. Całość zorganizowała agroturystyka i muszę powiedzieć, że stanęli na wysokości zadania. Było lepiej, niż to sobie wyobrażałam.

Plan naszego wyjazdu wyglądał tak:

W czwartek goście zaczęli się zjeżdżać. Witaliśmy każdego po kolei, a z każdą kolejną osobą komitet powitalny robił się coraz większy . W pokojach czekały drobne niespodzianki: lawendowe upominki znad Gardy i wydrukowany program wyjazdu. Wieczorem odbyła się kolacja powitalna: były przemowy, gra integracyjna, muzyka, tańce, śpiewy i dużo śmiechu. Możecie to zobaczyć w wyróżnionej relacji na Instagramie. Tutaj dzielę się z Wami głównie zdjęciami, które dostaliśmy od Marty i Filipa. To oni stworzyli dla nas cały materiał zdjęciowy i filmowy. I od razu ogromna polecajka! Marta i Filip z Life Catchers to niesamowici ludzie: z wielkim talentem, pasją i cudowną energią. Wpasowali się w naszą imprezę idealnie: jakbyśmy znali się 10 lat!

Dzień rocznicy zaczęliśmy śniadaniem, a potem… kąpielą w basenie! O 12:00 mieliśmy zaplanowaną wyjątkową atrakcję czyli malowanie. Z Polski przywieźliśmy sztalugi, płótna i farby, co okazało się absolutnym strzałem w dziesiątkę. Wszyscy bawili się świetnie, a u kilku osób odkryliśmy prawdziwe artystyczne talenty . W trakcie, przyjechała pizza, więc lunch mieliśmy zorganizowany w najlepszym włoskim stylu. Potem szybkie przebieranie i przygotowania do wieczornej imprezy.

O 19:30 rozpoczęło się nasze wymarzone, małe wesele. Było perfekcyjnie: cudowni ludzie, piękne otoczenie, wyborne jedzenie i… genialna muzyka! Nie spodziewałam się rockowego zespołu, który z taką energią grał hity lat 80. Wszyscy tańczyliśmy do północy. A wiecie, ile kosztował zespół, który grał ponad cztery godziny? 700 euro. Coś, co w Polsce wydaje się podobno wręcz nierealne. Wszystko było piękne, ale najpiękniejsza była energia tej imprezy. Nogi bolały mnie jeszcze przez kilka dni od tańców, a policzki płonęły od śmiechu. Tutaj wrzucam wersję „ładne zdjęcia”, a na Instagramie możecie podejrzeć trochę więcej szaleństwa. Wiadomo jednak, to, co najlepsze, zawsze zostaje poza obiektywem. Bawiliśmy się naprawdę fantastycznie!

Na specjalne wyróżnienie zasługiwał stół. Od rana obserwowaliśmy, jak ekipa układa dekoracje. Ogólnie wymarzyłam sobie stół pośród winnic, pod światełkami, z naturalnymi gałęziami, cytrynami i świecami… Było absolutnie magicznie. Efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Było jeszcze piękniej niż na inspiracjach, które im wysłałam. Zresztą zobaczcie i oceńcie sami!

Kolejny dzień, już po rocznicy, zaczęliśmy spokojnie śniadaniem, a potem ruszyliśmy do Sirmione na kawę i ciacho. Po powrocie była chwila odpoczynku, a później wycieczka do miasteczka Borghetto: trochę zwiedzania (miasteczko jest niesamowicie urokliwe), lunch, a po powrocie znowu szaleństwa w basenie i kolacja pożegnalna. W niedzielę od rana wszyscy powoli rozjeżdżali się do domów.

I powiem Wam jedno: podczas tego wyjazdu czułam się jak w filmie. To były magiczne dni. Ale podkreślam: miejsce, dekoracje, jedzenie, muzyka to tylko dodatki. Najważniejsi byli ludzie. Beztroska, radość, wspólne chwile. Z Radkiem mamy ogromne szczęście, że otaczają nas tak wspaniali przyjaciele i rodzina. A to, jak wszyscy się ze sobą zgrali, sprawiło, że ten wyjazd był wyjątkowy i na zawsze zostanie w naszej pamięci.

Na koniec jeszcze kilka organizacyjnych szczegółów:
My zapewnialiśmy noclegi, jedzenie i atrakcje na miejscu. Jedyne, o co prosiliśmy gości, to żeby każdy dojechał na własną rękę (rodzicom opłaciliśmy również dojazd). Całość: 3 doby dla 21 osób, ze śniadaniami, kolacjami, lunchem, imprezą rocznicową (zespół, florystka) zamknęła się w 50 tysiącach złotych. Nie wliczając naszych strojów, fotografów i biletów lotniczych dla rodziców. Dużo? Patrząc na to, co dostaliśmy w zamian, myślę, że cena była naprawdę świetna. Dajcie znać co sądzicie, a jeśli macie pytania, to śmiało piszcie w komentarzu.

Czy żałuję? Absolutnie nie! Czy powtórzyłabym to jeszcze raz? Oj tak. Choć mam wrażenie, że takie chwile zdarzają się tylko raz. Wydaje mi się, że tego nie da się powtórzyć. Jednak przed nami na pewno jeszcze wiele pięknych, innych momentów. Jedno jest pewne: to było nasze wymarzone, drugie, małe wesele. Zrobione znowu po swojemu. Bo dlaczego nie założyć białej sukienki na rocznicę? A co! Dziesięć lat temu nie było mnie stać na sukienkę od Anny Kary, w których byłam wtedy absolutnie zakochana. Dlatego od razu wiedziałam, że na tę okazję chcę wystąpić właśnie w jednej z nich. Zamówiłam ją w sklepie Cuda Mecyje i to był strzał w dziesiątkę! Jeśli chodzi o look Radka, też nie mieliśmy wątpliwości: miał być włoski, niezobowiązujący. I tutaj idealnie sprawdziła się stylizacja od Tomasza Millera.

Achhh… na samo wspomnienie mam ciarki. Bo wspomnienia są warte więcej niż cokolwiek innego. A to, zdecydowanie, wpisujemy na naszą wspólną listę tych najcenniejszych. Jesteśmy razem już 18 lat, 10 lat po ślubie, a nam… ciągle siebie mało. Dziś jesteśmy w najlepszym momencie naszej relacji, a wierzę, że przed nami jeszcze wiele kolejnych, pięknych lat. Cieszę się, że to zorganizowaliśmy, ale też, że odpuściliśmy sobie wszystkie ckliwe momenty. Żartowaliśmy, że romantyczny ślub mieliśmy dziesięć lat temu, a teraz czas na zabawę na całego: wygłupy i mnóstwo śmiechu. I dokładnie tak było. Zresztą, czy mogło być inaczej przy moim mężu? Jak powiedziałam w przemowie pierwszego dnia, Radek, to najzabawniejszy człowiek, jakiego znam. Kocham jego poczucie humoru i to, że od 18 lat rozśmiesza mnie każdego dnia, nawet w tych gorszych chwilach.

A jeśli macie ochotę zobaczyć więcej kulis tego wyjazdu, to na Instagramie znajdziecie wyróżnioną relację z całego wydarzenia. Na jednej z rolek możecie też podejrzeć, do jakiej piosenki wchodziliśmy na imprezę! A jeśli macie pytania, to śmiało piszcie w komentarzach!

Dziękuję za uwagę!

The post 10th anniversary / Nasza rocznica we Włoszech! first appeared on Paula Jagodzińska.

Instagram jest świetny, ale tam wszystko dzieje się w tempie błyskawicy: tu i teraz, znika po 24 godzinach. Nic dziwnego. Ludzie nauczyli się żyć szybko. Nie czytają opisów, patrzą na zdjęcie, rolkę, przeklikują, idą dalej. Blog jest inny. Tutaj treści zostają. Ktoś powie: „przecież teraz nikt już nie czyta blogów”. Może i nie… a może jednak znajdzie się garstka osób, które będą tu zaglądać. Dla mnie to i tak świetna forma pamiętnika. I bardzo chcę wrócić do regularnego pisania (nawet jeśli nikt tu nie będzie zaglądać).

Co się zmieniło w moim życiu od czasu, gdy systematycznie prowadziłam bloga? Mnóstwo! Ciągle przechodzę ogromną przemianę. Jestem zupełnie inną osobą niż rok temu. Ba! Nawet niż dwa lata temu. Nie ma już tej „starej” Pauli, zbyt wrażliwej, zbyt emocjonalnej. Dziś jestem tą Paulą, która wciąż ma w sobie empatię i nutkę romantyzmu, ale jednocześnie twardo stąpa po ziemi. Nauczyłam się pracować nad emocjami, które mi nie służą. Wiem, co robić, żeby iść do przodu i walczyć o swoje. Zawsze to wiedziałam, ale dopiero dzięki terapii, którą rozpoczęłam w tym roku, poukładałam sobie wiele spraw w głowie.

Ten rok w ogóle jest dziwny. Zaczął się tragicznie, pierwsze dwa miesiące były potwornie ciężkie. Ale później zaczęły się dziać rzeczy zaskakujące i piękne: kupno działki, niezapomniana rocznica ślubu, kilka zawodowych zmian, przygotowania do nowego biznesu (o którym niedługo Wam opowiem)… i jeszcze więcej! Dziś czuję, że jestem gotowa na dużo więcej. Czuję, że druga połowa roku będzie sztosem. I naprawdę jestem na to gotowa!

A co jeszcze się zmieniło? Oczywiście Luna! Od prawie dwóch lat jest z nami nasz wymarzony pies, na którego czekaliśmy bardzo długo: aż nasz styl życia trochę się unormuje. I w końcu się udało. Luna wniosła do naszego życia ogrom radości i energii, a przy okazji nauczyła nas, co w życiu liczy się najbardziej. Ale o tym opowiem Wam w kolejnym wpisie. Chcę poświęcić go właśnie jej, rasie, którą wybraliśmy, i całej tej naszej psiej przygodzie.

Dziś zostawiam Was z tym krótkim „powitalnym” postem. Wracam! Mam nadzieję, że tym razem na dobre. Już w poniedziałek zaproszę Was na wpis o naszej rocznicy ślubu. Pokażę tam zdjęcia, których nie widzieliście nawet na Instagramie. Więc, jak widzicie, naprawdę warto być tu ze mną. Nie tylko na Insta, ale i na blogu!

STAY TUNED!

The post Wielki powrót! first appeared on Paula Jagodzińska.

Wyróżniam 3 najważniejsze aspekty:

1.Wytrzymałość

Walizki są wytrzymałe i to mogę z czystym sumieniem powiedzieć. Niezależnie czy była to podróż samolotem czy samochodem walizki były odporne na zarysowania czy uszkodzenia. Oczywiście czasami nie mamy wpływu na to jak traktują nasz bagaż na lotnisku , ale na pewno wingsowe walizki są bardziej wytrzymałe od wszystkich poprzednich jakie mieliśmy.

Podczas podróży zawsze stawiam na bezpieczeństwo mojego bagażu, dlatego szczególnie polecam twarde walizki z tworzywa z odpornego na pęknięcia – polipropylenu. U mnie sprawdziły się doskonale, zapewniając nie tylko trwałość, ale także spokój umysłu podczas podróży. Wybierając taką walizkę, można być pewnym, że nawet w trudnych warunkach atmosferycznych czy podczas intensywnego użytkowania, nasze rzeczy pozostaną w doskonałym stanie. Ponadto, firma Wings oferuje również modele z tworzywa ABS+, które są odporne na zarysowania. Dla tych, którzy preferują elastyczność, dostępne są również walizki miękkie, idealne na podróże, gdzie przewidywane są zmienne warunki. Warto zauważyć, że korzystanie z wysokiej jakości materiałów, takich jak polipropylen czy ABS+, to nie tylko gwarancja bezpieczeństwa, ale również długotrwałej funkcjonalności i estetyki naszego bagażu.

2. Funkcjonalność

Ich optymalne rozmiary idealnie wpasowują się w wymogi większości linii lotniczych odnośnie bagażu podręcznego, co znacznie ułatwia podróżowanie bez dużego bagażu. Natomiast jeśli lecieliśmy z bagażem rejestrowanym to w ogóle nie musiałam bać się o miejsce, ponieważ walizki są pojemne a układ przegródek pozwala na sprawne pakowanie! Podczas podróży samochodem wybieram walizki w rozmiarze L i M które idealnie komponują się w bagażniku, a na weekendowe wypady zabierałam ze sobą właśnie te podręczne rozmiary.  

3. Design

Wings ma w swojej ofercie całą masę fasonów i kolorów. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Nie ukrywam, że walizki nie tylko są praktyczne, ale stanowią również elegancki dodatek do każdej podróży. Można wybrać te bardziej eleganckie, klasyczne czy też te bardziej szalone! Nie raz ktoś zapytał mnie na lotnisku skąd mam walizkę +… ja też już wszędzie rozpoznaję wingsowe walizki!

Nie ukrywam, że przez ten ostatni rok walizki sprawdziły się świetnie. Jeśli szukacie walizki, która sprosta wyzwaniom podróżniczym i będzie wam służyć przez lata, gorąco polecam Wings (klik). A może… już dobrze znacie się z walizkami tej marki?

Do następnego!

The post Rok z walizkami Wings! first appeared on Paula Jagodzińska.

Dawno nie nosiłam kozaków i powiem Wam, że chyba znowu się z nimi polubię. Przez to, że jestem wysoka często miałam wrażenie, że one mnie jeszcze bardziej wydłużają, ale… w sumie podoba mi się efekt takiej długiej nogi. Kozaki mam już kilka lat. Leginsy też – bardzo je lubię (to chyba stała kolekcja w Zarze więc naprawdę polecam). Nowością natomiast jest marynarka w idealnym, jesiennym kolorze. Będzie to idealne uzupełnienie wszelkich, bazowych looków!

Koniecznie dajcie znać czy taka elegancka stylizacja to Wasz styl? A może coś byście zmieniły? Często nosicie kozaki w okresie jesienno-zimowym?

koszula – pola n.

spodnie – zara

kozaki – kazar

marynarka – besmart

walizka – wings

Do następnego!

The post Elegancka stylizacja first appeared on Paula Jagodzińska.

To co, podoba Wam się ten zestaw? HOT or NOT?

walizka – Wings (klik)

Top, marynarka i spodnie – oceansapart

Buty – new balance (gotem.pl)

Zegarek – apple watch

Materiał powstał przy współpracy z marką WINGS.

Do następnego!

The post Codzienna stylizacja idealna na podróż! / xWINGS first appeared on Paula Jagodzińska.

Poniżej natomiast 5 krótkich porad, które pomogą Wam spakować się w bagaż podręczny:

1. Zminimalizuj ilość kosmetyków. Wymieniaj pełnowymiarowe produkty kosmetyczne na miniaturki, które zajmują mniej miejsca. Takie miniaturki dostępne są najczęściej w Rosmmannie i innych drogeriach. Można tez kupić małe buteleczki i przelać do nich ulubione kosmetyki. Ja nie zabieram też nigdy ze sobą żelu pod prysznic, pasty do zębów czy dezodorantu (to kupuję na miejscu).
   
2. Rolowanie ubrań. Zamiast składać ubrania, zroluj je. To pomaga zaoszczędzić miejsce w torbie, a także zmniejsza ryzyko pogniecenia ubrań.
   
3. Wykorzystaj wnętrze butów: Umieść mniejsze przedmioty, takie jak skarpetki, majtki czy opaski do włosów, wewnątrz butów czy torebek. To skuteczny sposób na wykorzystanie przestrzeni w bagażu.
   
4. Do wielu rzeczy używam też woreczków – to pozwala zachować porządek w walizce.
   
5. Zastosuj zasadę „zestawów ubrań”. Wybierz kilka podstawowych elementów garderoby, które łatwo można ze sobą łączyć lub/plus stwórz sobie gotowe stylizacje na wyjazd.

A może Wy macie jakieś swoje sprawdzone porady?

Do następnego!

The post Spakuj się w bagaż podręczny! first appeared on Paula Jagodzińska.

Dzisiaj chciałabym się z Wami podzielić moimi wrażeniami po dłuższym już używaniu walizek marki WINGS. Marka oferuje różnorodne modele walizek o różnych rozmiarach, kolorach i funkcjonalnościach. Uważam, że gama kolorystyczna to ogromny plus. Do wyboru mamy naprawdę mnóstwo kolorów i fasonów zatem każdy znajdzie coś dla siebie – klik. Są bardziej stonowane, delikatne, pastelowe, klasyczne ale i neonowe. W dzisiejszym poście prezentuję Wam obłędny pastelowy zestaw, który był moim pierwszym wyborem. Nie ukrywam, że od zawsze wybieram walizki, które się wyróżniają – zdecydowanie łatwiej odnaleźć taki bagaż na taśmie lotniskowej.

Ponadto walizki są wykonane z wytrzymałych materiałów, takich jak ABS, PP czy Codura. Dlatego też są odporne na uszkodzenia mechaniczne oraz wilgoć. Tutaj możecie zobaczyć test wytrzymałość – klik.

Posiadają również różnego rodzaju udogodnienia, takie jak kółka, które są wymienne w razie uszkodzenia, rączki ułatwiające przenoszenie (również wymienne), a także systemy zabezpieczeń zapobiegające kradzieży lub przypadkowemu otwarciu podczas transportu.

W kolejnych postach na pewno pokażę Wam jak się pakować a teraz mam dla Was jeszcze kod zniżkowy. W tym miesiącu na kod: PAULA_ZESTAW otrzymacie dodatkowo 15% zniżki na zestawy walizek (ponieważ mój kod łączy się z rabatami). Zniżka ważna jest do 31 maja.

Znacie markę WINGS? Macie jakieś pytania? Piszcie w komentarzach!

[post powstał przy współpracy reklamowej z marką WINGS]

Do następnego!

The post Nowa przygoda – walizki przydatne w podróży first appeared on Paula Jagodzińska.

Warto zaznaczyć, że nie zawsze mamy szczegółowy plan. Jak wyskakujemy na weekendowy city break, to też raczej na bieżąco ogarniamy (chyba że oczywiście są jakieś top miejsca, które chcemy zwiedzić, to wtedy rezerwujemy wcześniej bilety itd.). Natomiast są też wyjazdy, gdzie wszystko mamy zaplanowane od A do Z. Wiecie… ograniczony czas, road trip. Oczywiście, wiadomo plan to jedno, a jego wykonanie to drugie. Niemniej, gdy jesteśmy nastawieni stricte na zwiedzanie i robimy klasyczny trip, to wolimy mieć chociaż zarys takiego wyjazdu. Odchodzi nam wtedy ogarnianie wszystkiego na bieżąco i możemy skupić się na korzystaniu z każdego dnia.

Takie planowanie tylko na początku wydaje się ciężkie. Potem jest już z górki. Mi to sprawia ogrom frajdy i w momencie gdy siadam do planowania czuje przyspieszone bicie serca. Uwielbiam to! Ale oczywiście nie każdy się w tym odnajdzie. Są też osoby, które w ogóle nie planują i jada na żywioł. To jest bardzo indywidualna kwestia i jak zwykle: kto co lubi!

Jak planujemy intensywne wyjazdy krok po kroku?

1. Wyszukiwanie miejsc

Na początku, gdy pojawi się pomysł, to robimy dokładny research miejsc, które chcemy zobaczyć w danym kraju, mieście itd. Przykład: lecimy do Szkocji, więc wertujemy blogi podróżnicze, różne artykuły na dany temat, przeglądamy TripAdvisor, jeśli mamy jakieś książki, to również tam zaglądamy i wypisujemy na kartce WSZYSTKO co nam się podoba (nie patrzymy konkretnie na lokalizacje, godziny otwarcia czy inne tego typu rzeczy – tym zajmiemy się później).

2. Przegląd miejsc i wstępna trasa

Drugi krok to już grubsza sprawa, bo wybieramy atrakcje i ustalamy wstępna trasę. Wszystkie miejscówki z naszej kartki wpisujemy w Google Maps i patrzymy czy damy radę dojechać do danego miejsca. Przykład: jeśli decydujemy się zwiedzać południe Stanów/Szkocji/wstaw tutaj cokolwiek i więcej miejsc mamy na trasie X, a miejscówka na mapie znajduje się na trasie Y przez północ Stanu i trzeba do niej dojechać kilka godzin, to wtedy odpuszczamy takie miejsca. Tym sposobem tworzy nam się wstępna trasa.

3. Rozplanowanie trasy na poszczególne dni

Następnie czas na rozplanowanie trasy na poszczególne dni. I tutaj zaczyna się zabawa. Najważniejsze co moim zdaniem ZAWSZE trzeba sprawdzać, to odległości (nie w km, tylko w godzinach). wiecie, na mapie to może nam się wydawać blisko, ale w rzeczywistości to np. 5 godzin. Sprawdzamy czas przejazdu i dodajemy do tego jeszcze z godzinę na przystanki (siku, jedzenie itd). Sprawdzamy atrakcje, szacujemy ile czasu mniej więcej potrzebujemy i zaokrąglamy (zawsze do przodu). Lepiej jest mieć więcej czasu niż się śpieszyć.

4. Noclegi + bilety na atrakcje

Mamy trasę i wstępny plan. Zabieramy się za szukanie noclegów (najczęściej szukamy na bookingu czy airbnb). Sprawdzamy gdzie należy kupić bilety z wyprzedzeniem, godziny otwarcia danych miejsc i umieszczamy te miejsca odpowiednio na naszej trasie.

To tak naprawdę najważniejsze punkty, których warto się trzymać planując podróż. Natomiast przy „weekendowych wyjazdach” czy też tak zwanych city breakach proces jest podobny, ale często bez tak dokładnego planowania. Zazwyczaj zaznaczamy sobie w Google Maps pinezki i potem na bieżąco, już na miejscu decydujemy co robimy.

Do następnego!

The post Jak planujemy podróże? first appeared on Paula Jagodzińska.

Ale ale… nie wiem czy zauważyliście. W końcu przeszedł czas na blogowe zmiany. Często dostawałam od Was wiadomości, że Beauty.Fashion.Shopping już nie pasuje do profilu. Brakuje travel, brakuje motivation itd. Dlatego też po prawie 12 latach zmieniliśmy nazwę na… po prostu Paula Jagodzińska. W końcu przez tyle lat „Paula Jagodzińska” stała się marką samą w sobie. Ciesze się na tą zmianę, bo to oznacza tylko jedno: dalszy rozwój!

No dobrze, ale dosyć wstępu. Lecimy z dzisiejszą stylizacją. Nieskromnie powiem, że jestem nią oczarowana. Uwielbiam taki styl. Do białych spodni przekonałam się już kilka lat temu i chociaż kiedyś ciężko było mi je nosić (zwłaszcza do czarnych butów), tak dziś uwielbiam. Wiem, że wiele osób nie czuje takich spodni bo rzekomo „pogrubiają” – nie uważam tak, bo nie pasują do czarnych butów – to w ogóle jest mit, bo szybko się brudzą – tutaj akurat się zgodzę haha. Dla mnie w odpowiednim połączeniu i fasonie są zdecydowanie HOT niezależnie od sylwetki.

Masywne buty i czarna kurtka idealnie podkręcają całość. Kurtka z kolekcji Harrego Pottera (z NAOKO) nawiązująca do Zgredka absolutnie skradła moje serce. I chociaż nie jestem fanką takich nadruków, to w tym przypadku wygląda to fenomenalnie i nie ukrywam, że ostatnio bardzo często ją noszę. Fanką Harrego już jestem (psychofanką, ale to już wiecie).

Jestem ciekawa czy zestaw Wam się spodoba. Wraz z moimi kumpelkami i kumplami – gołębiami zapraszamy do obejrzenia zdjęć. Enjoy!

kurtka – naoko

golf – oysho

spodnie – lee

buty – niestety nie pamiętam (nie ma na nich nazwy marki)

torebka – me&bags

okulary – wokularach.pl (marka Senja)

pasek – vistula

Do następnego!

The post Białe spodnie i czarne buty? Mit, hot czy kit? first appeared on Paula Jagodzińska.

Tym razem misją było… tropienie wilków! Tak, nie przewidziało się Wam. Jack Wolfskin współpracuję z Michałem Figurą ze Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”. Michał to niesamowity gość, który od 25 lat zajmuje się badaniem wilków, rysiów i niedźwiedzi. Ma ogromną wiedzę, którą przekazał nam podczas całego wydarzenia. Na takie warsztaty tak naprawdę może wybrać się każdy i ja ze swojej strony niesamowicie polecam. Wszystkie informacje znajdziecie na profilu @wildlifeseminars. To świetna frajda dla wszystkich fanów natury. Michał opowiada z taką pasją, że można go słuchać godzinami. Ale ale… opowiadanie to jedno. W planie jest też tropienie w terenie i to dopiero jest frajda. Przyznam się Wam, że my planujemy powtórzyć u Michała takie warsztaty na jesień (ze spaniem w hamakch, w lesie!). Czad!

Dobra, wróćmy jednak do weekendu. Zatrzymaliśmy się w Agroturystyce Płone. Bardzo przyjemne miejsce z obłędnym domowym jedzeniem. Pani właścicielka gotuje fenomenalnie, a po powrocie z gór takie jedzenie jest na wagę złota. Naprawdę bardzo polecamy to miejsce.

W piątek po południu spotkaliśmy się całą ekipą na miejscu. Ciesze się, bo z wieloma osobami takimi jak Krzysiek Adamek, Ewa z bloga Szpilki w Plecaku czy też właśnie ekipa Jacka Wolfskina mogliśmy się zobaczyć po dłuższej przerwie. Poznaliśmy też świetnych ludzi takich jak Pioter i Zonia z Gdziebądź czy Michał Sadowski i Paweł Zalejski. Świetni ludzie! Niespodzianką była również wizyta mojej wielkiej inspiracji czyli Martyny Wojciechowskiej! Z Martyną mieliśmy już okazję poznać się przy okazji różnych wydarzeń, ale tym razem mieliśmy okazję wybrać się wszyscy razem w góry.

Pierwszego dnia posłuchaliśmy niesamowicie ciekawego wykładu o wilkach i spędziliśmy cudowny wieczór przy ognisku. Następnego dnia rano ruszyliśmy natomiast w kilkugodzinny trek po lesie z misją tropienia wilków i nie tylko! Udało nam się zobaczyć tropy wilków, rysia, jelenia, saren, zająca, myszy, wiewiórki a nawet… niedźwiedzia! WOW! Pogoda nam dopisała w 100% Piękne słońce i zmrożony śnieg ułatwiły tropienie.

Kilka ciekawostek o wilkach:

1. Znacie powiedzenie: „wataha wilków”? Tylko że wilki wcale nie żyją w watahach. Żyją w grupach rodzinnych. Wataha oznacza, że w grupie są osobniki niespokrewnione. U wilków zawsze są więzy krwi, więc tworzą one grupę rodzinną. Watahę mogą tworzyć np. dziki.
   
2. Jedyne niespokrewnione osobniki to „mama i tata”. Niesamowite jest to, że gdy samiec i samica spotykają się to spędzają ze sobą bardzo dużo czasu testując się. I potem, gdy już wiedzą, że „to właśnie miłość” łączą się na całe życie. Są bardzo lojalne.
   
3. Wiki żyją średnio 6 lat
   
4. Ich największa broń to 4 kły. Dzięki nim mogą upolować swoją ofiarę.
   
5. Wilcza ciąża trwa 63 dni (podobnie jak u psów). Maluchy rodzą się w norkach, ale nie siedza tam cały czas.
   
6. Samica przez 3 tygodnie karmi maluchy mlekiem, a samiec przynosi jej wtedy jedzenie. Potem samiec przynosi jedzenie również maluchom (samica oczywiście też). W jaki sposób? Przynosi jedzenie w żołądku. Czyli przychodzi, zwraca pokarm, a maluchy to jedzą. Natura jest fascynująca.
   
7. Wilki żyją na swoim terytorium, które może mieć średnio 220 km2 w górach i 330km2 na nizinach. Szok, prawda?
   
8. Wyją żeby się komunikować. Michał pokazywał nam filmik z fotopułapki, jak matka wyje i po chwili maluchy przybiegają na kolację.
   
9. Wilki uważane są za te złe, groźne, bardzo niebezpieczne. Tymczasem gdy wilk zobaczy nas na szlaku to ucieknie. Michał na pytanie co zrobić, gdy zobaczy się wilka odpowiada: „Zrobić mu jak najszybciej zdjęcie”. Tyle.
   
10. Michał prosił również aby przekazywać dalej, że… pomagamy zwierzętom, które zostały zranione z winy człowieka. Nie ruszamy zranionych zwierząt w ich naturalnym środowisku (typu idziemy przez las, widzimy że jakieś dzikie zwierze jest chore i chcemy mu pomóc). Takie jest prawo natury. Tego tykać nie wolno. I może wydaje się to straszne, ale nie powinno ingerować się w życie dzikiego zwierzaka, chyba że mówimy właśnie o zranieniu z winy człowieka.

Generalnie dowiedzieliśmy się mnóstwo takich ciekawostek. Nie będę Wam tu wszystkich pisać, ale wierzę, że zachęciłam Was tym, żeby dowiedzieć się więcej!

Michał pokazał nam rownież foto pułapkę, która jest jedną z rzeczy pozwalającej na badanie wilków. No właśnie jak badać wilki?

1. Obroża telemetryczna – to obroża, którą można założyć wilkowi (oczywiście żeby do tego doszło potrzeba wielu pozwoleń itd., więc to nie jest taka prosta sprawa). Obroża wysyła sygnał GPS. Po takim sygnale można odczytać bardzo dużo. Obroża starcza na 2 lata. Następnie sama się odpina i odpada wysyłając ostatni sygnał gdzie się znajduje. Ekipa zbiera taką obrożę i po wymianie baterii może zostać wykorzystana ponownie do kolejnych badań.
   
2. Foto pułapki. To świetne źródło badania zachowań zwierząt. PS Michał pokazał nam jak wygląda taka foto pułapka i nawet oglądaliśmy z niej nagrania.
   
3. Odchody, sierść, tropy itd. Generalnie to daje bardzo dużo danych. Po sierści (z cebulką) można uzyskać cały kod DNA. Z odchodów można wyczytać całą dietę wilka. Michał się śmiał, że uwielbia grzebać w kupach, a potem je zbierać do badań.

Ja Wam tak super tego nie opowiem, dlatego bardzo polecam warsztaty z Michałem – ogrom wiedzy i świetna przygoda!!!

Do następnego!

The post Tropienie wilków z Martyną Wojciechowską! first appeared on Paula Jagodzińska.