Instagram jest świetny, ale tam wszystko dzieje się w tempie błyskawicy: tu i teraz, znika po 24 godzinach. Nic dziwnego. Ludzie nauczyli się żyć szybko. Nie czytają opisów, patrzą na zdjęcie, rolkę, przeklikują, idą dalej. Blog jest inny. Tutaj treści zostają. Ktoś powie: „przecież teraz nikt już nie czyta blogów”. Może i nie… a może jednak znajdzie się garstka osób, które będą tu zaglądać. Dla mnie to i tak świetna forma pamiętnika. I bardzo chcę wrócić do regularnego pisania (nawet jeśli nikt tu nie będzie zaglądać).

Co się zmieniło w moim życiu od czasu, gdy systematycznie prowadziłam bloga? Mnóstwo! Ciągle przechodzę ogromną przemianę. Jestem zupełnie inną osobą niż rok temu. Ba! Nawet niż dwa lata temu. Nie ma już tej „starej” Pauli, zbyt wrażliwej, zbyt emocjonalnej. Dziś jestem tą Paulą, która wciąż ma w sobie empatię i nutkę romantyzmu, ale jednocześnie twardo stąpa po ziemi. Nauczyłam się pracować nad emocjami, które mi nie służą. Wiem, co robić, żeby iść do przodu i walczyć o swoje. Zawsze to wiedziałam, ale dopiero dzięki terapii, którą rozpoczęłam w tym roku, poukładałam sobie wiele spraw w głowie.

Ten rok w ogóle jest dziwny. Zaczął się tragicznie, pierwsze dwa miesiące były potwornie ciężkie. Ale później zaczęły się dziać rzeczy zaskakujące i piękne: kupno działki, niezapomniana rocznica ślubu, kilka zawodowych zmian, przygotowania do nowego biznesu (o którym niedługo Wam opowiem)… i jeszcze więcej! Dziś czuję, że jestem gotowa na dużo więcej. Czuję, że druga połowa roku będzie sztosem. I naprawdę jestem na to gotowa!

A co jeszcze się zmieniło? Oczywiście Luna! Od prawie dwóch lat jest z nami nasz wymarzony pies, na którego czekaliśmy bardzo długo: aż nasz styl życia trochę się unormuje. I w końcu się udało. Luna wniosła do naszego życia ogrom radości i energii, a przy okazji nauczyła nas, co w życiu liczy się najbardziej. Ale o tym opowiem Wam w kolejnym wpisie. Chcę poświęcić go właśnie jej, rasie, którą wybraliśmy, i całej tej naszej psiej przygodzie.

Dziś zostawiam Was z tym krótkim „powitalnym” postem. Wracam! Mam nadzieję, że tym razem na dobre. Już w poniedziałek zaproszę Was na wpis o naszej rocznicy ślubu. Pokażę tam zdjęcia, których nie widzieliście nawet na Instagramie. Więc, jak widzicie, naprawdę warto być tu ze mną. Nie tylko na Insta, ale i na blogu!

STAY TUNED!

The post Wielki powrót! first appeared on Paula Jagodzińska.

Wyróżniam 3 najważniejsze aspekty:

1.Wytrzymałość

Walizki są wytrzymałe i to mogę z czystym sumieniem powiedzieć. Niezależnie czy była to podróż samolotem czy samochodem walizki były odporne na zarysowania czy uszkodzenia. Oczywiście czasami nie mamy wpływu na to jak traktują nasz bagaż na lotnisku , ale na pewno wingsowe walizki są bardziej wytrzymałe od wszystkich poprzednich jakie mieliśmy.

Podczas podróży zawsze stawiam na bezpieczeństwo mojego bagażu, dlatego szczególnie polecam twarde walizki z tworzywa z odpornego na pęknięcia – polipropylenu. U mnie sprawdziły się doskonale, zapewniając nie tylko trwałość, ale także spokój umysłu podczas podróży. Wybierając taką walizkę, można być pewnym, że nawet w trudnych warunkach atmosferycznych czy podczas intensywnego użytkowania, nasze rzeczy pozostaną w doskonałym stanie. Ponadto, firma Wings oferuje również modele z tworzywa ABS+, które są odporne na zarysowania. Dla tych, którzy preferują elastyczność, dostępne są również walizki miękkie, idealne na podróże, gdzie przewidywane są zmienne warunki. Warto zauważyć, że korzystanie z wysokiej jakości materiałów, takich jak polipropylen czy ABS+, to nie tylko gwarancja bezpieczeństwa, ale również długotrwałej funkcjonalności i estetyki naszego bagażu.

2. Funkcjonalność

Ich optymalne rozmiary idealnie wpasowują się w wymogi większości linii lotniczych odnośnie bagażu podręcznego, co znacznie ułatwia podróżowanie bez dużego bagażu. Natomiast jeśli lecieliśmy z bagażem rejestrowanym to w ogóle nie musiałam bać się o miejsce, ponieważ walizki są pojemne a układ przegródek pozwala na sprawne pakowanie! Podczas podróży samochodem wybieram walizki w rozmiarze L i M które idealnie komponują się w bagażniku, a na weekendowe wypady zabierałam ze sobą właśnie te podręczne rozmiary.  

3. Design

Wings ma w swojej ofercie całą masę fasonów i kolorów. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie. Nie ukrywam, że walizki nie tylko są praktyczne, ale stanowią również elegancki dodatek do każdej podróży. Można wybrać te bardziej eleganckie, klasyczne czy też te bardziej szalone! Nie raz ktoś zapytał mnie na lotnisku skąd mam walizkę +… ja też już wszędzie rozpoznaję wingsowe walizki!

Nie ukrywam, że przez ten ostatni rok walizki sprawdziły się świetnie. Jeśli szukacie walizki, która sprosta wyzwaniom podróżniczym i będzie wam służyć przez lata, gorąco polecam Wings (klik). A może… już dobrze znacie się z walizkami tej marki?

Do następnego!

The post Rok z walizkami Wings! first appeared on Paula Jagodzińska.

Poniżej natomiast 5 krótkich porad, które pomogą Wam spakować się w bagaż podręczny:

1. Zminimalizuj ilość kosmetyków. Wymieniaj pełnowymiarowe produkty kosmetyczne na miniaturki, które zajmują mniej miejsca. Takie miniaturki dostępne są najczęściej w Rosmmannie i innych drogeriach. Można tez kupić małe buteleczki i przelać do nich ulubione kosmetyki. Ja nie zabieram też nigdy ze sobą żelu pod prysznic, pasty do zębów czy dezodorantu (to kupuję na miejscu).
   
2. Rolowanie ubrań. Zamiast składać ubrania, zroluj je. To pomaga zaoszczędzić miejsce w torbie, a także zmniejsza ryzyko pogniecenia ubrań.
   
3. Wykorzystaj wnętrze butów: Umieść mniejsze przedmioty, takie jak skarpetki, majtki czy opaski do włosów, wewnątrz butów czy torebek. To skuteczny sposób na wykorzystanie przestrzeni w bagażu.
   
4. Do wielu rzeczy używam też woreczków – to pozwala zachować porządek w walizce.
   
5. Zastosuj zasadę „zestawów ubrań”. Wybierz kilka podstawowych elementów garderoby, które łatwo można ze sobą łączyć lub/plus stwórz sobie gotowe stylizacje na wyjazd.

A może Wy macie jakieś swoje sprawdzone porady?

Do następnego!

The post Spakuj się w bagaż podręczny! first appeared on Paula Jagodzińska.

Dzisiaj chciałabym się z Wami podzielić moimi wrażeniami po dłuższym już używaniu walizek marki WINGS. Marka oferuje różnorodne modele walizek o różnych rozmiarach, kolorach i funkcjonalnościach. Uważam, że gama kolorystyczna to ogromny plus. Do wyboru mamy naprawdę mnóstwo kolorów i fasonów zatem każdy znajdzie coś dla siebie – klik. Są bardziej stonowane, delikatne, pastelowe, klasyczne ale i neonowe. W dzisiejszym poście prezentuję Wam obłędny pastelowy zestaw, który był moim pierwszym wyborem. Nie ukrywam, że od zawsze wybieram walizki, które się wyróżniają – zdecydowanie łatwiej odnaleźć taki bagaż na taśmie lotniskowej.

Ponadto walizki są wykonane z wytrzymałych materiałów, takich jak ABS, PP czy Codura. Dlatego też są odporne na uszkodzenia mechaniczne oraz wilgoć. Tutaj możecie zobaczyć test wytrzymałość – klik.

Posiadają również różnego rodzaju udogodnienia, takie jak kółka, które są wymienne w razie uszkodzenia, rączki ułatwiające przenoszenie (również wymienne), a także systemy zabezpieczeń zapobiegające kradzieży lub przypadkowemu otwarciu podczas transportu.

W kolejnych postach na pewno pokażę Wam jak się pakować a teraz mam dla Was jeszcze kod zniżkowy. W tym miesiącu na kod: PAULA_ZESTAW otrzymacie dodatkowo 15% zniżki na zestawy walizek (ponieważ mój kod łączy się z rabatami). Zniżka ważna jest do 31 maja.

Znacie markę WINGS? Macie jakieś pytania? Piszcie w komentarzach!

[post powstał przy współpracy reklamowej z marką WINGS]

Do następnego!

The post Nowa przygoda – walizki przydatne w podróży first appeared on Paula Jagodzińska.

Tym razem misją było… tropienie wilków! Tak, nie przewidziało się Wam. Jack Wolfskin współpracuję z Michałem Figurą ze Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”. Michał to niesamowity gość, który od 25 lat zajmuje się badaniem wilków, rysiów i niedźwiedzi. Ma ogromną wiedzę, którą przekazał nam podczas całego wydarzenia. Na takie warsztaty tak naprawdę może wybrać się każdy i ja ze swojej strony niesamowicie polecam. Wszystkie informacje znajdziecie na profilu @wildlifeseminars. To świetna frajda dla wszystkich fanów natury. Michał opowiada z taką pasją, że można go słuchać godzinami. Ale ale… opowiadanie to jedno. W planie jest też tropienie w terenie i to dopiero jest frajda. Przyznam się Wam, że my planujemy powtórzyć u Michała takie warsztaty na jesień (ze spaniem w hamakch, w lesie!). Czad!

Dobra, wróćmy jednak do weekendu. Zatrzymaliśmy się w Agroturystyce Płone. Bardzo przyjemne miejsce z obłędnym domowym jedzeniem. Pani właścicielka gotuje fenomenalnie, a po powrocie z gór takie jedzenie jest na wagę złota. Naprawdę bardzo polecamy to miejsce.

W piątek po południu spotkaliśmy się całą ekipą na miejscu. Ciesze się, bo z wieloma osobami takimi jak Krzysiek Adamek, Ewa z bloga Szpilki w Plecaku czy też właśnie ekipa Jacka Wolfskina mogliśmy się zobaczyć po dłuższej przerwie. Poznaliśmy też świetnych ludzi takich jak Pioter i Zonia z Gdziebądź czy Michał Sadowski i Paweł Zalejski. Świetni ludzie! Niespodzianką była również wizyta mojej wielkiej inspiracji czyli Martyny Wojciechowskiej! Z Martyną mieliśmy już okazję poznać się przy okazji różnych wydarzeń, ale tym razem mieliśmy okazję wybrać się wszyscy razem w góry.

Pierwszego dnia posłuchaliśmy niesamowicie ciekawego wykładu o wilkach i spędziliśmy cudowny wieczór przy ognisku. Następnego dnia rano ruszyliśmy natomiast w kilkugodzinny trek po lesie z misją tropienia wilków i nie tylko! Udało nam się zobaczyć tropy wilków, rysia, jelenia, saren, zająca, myszy, wiewiórki a nawet… niedźwiedzia! WOW! Pogoda nam dopisała w 100% Piękne słońce i zmrożony śnieg ułatwiły tropienie.

Kilka ciekawostek o wilkach:

1. Znacie powiedzenie: „wataha wilków”? Tylko że wilki wcale nie żyją w watahach. Żyją w grupach rodzinnych. Wataha oznacza, że w grupie są osobniki niespokrewnione. U wilków zawsze są więzy krwi, więc tworzą one grupę rodzinną. Watahę mogą tworzyć np. dziki.
   
2. Jedyne niespokrewnione osobniki to „mama i tata”. Niesamowite jest to, że gdy samiec i samica spotykają się to spędzają ze sobą bardzo dużo czasu testując się. I potem, gdy już wiedzą, że „to właśnie miłość” łączą się na całe życie. Są bardzo lojalne.
   
3. Wiki żyją średnio 6 lat
   
4. Ich największa broń to 4 kły. Dzięki nim mogą upolować swoją ofiarę.
   
5. Wilcza ciąża trwa 63 dni (podobnie jak u psów). Maluchy rodzą się w norkach, ale nie siedza tam cały czas.
   
6. Samica przez 3 tygodnie karmi maluchy mlekiem, a samiec przynosi jej wtedy jedzenie. Potem samiec przynosi jedzenie również maluchom (samica oczywiście też). W jaki sposób? Przynosi jedzenie w żołądku. Czyli przychodzi, zwraca pokarm, a maluchy to jedzą. Natura jest fascynująca.
   
7. Wilki żyją na swoim terytorium, które może mieć średnio 220 km2 w górach i 330km2 na nizinach. Szok, prawda?
   
8. Wyją żeby się komunikować. Michał pokazywał nam filmik z fotopułapki, jak matka wyje i po chwili maluchy przybiegają na kolację.
   
9. Wilki uważane są za te złe, groźne, bardzo niebezpieczne. Tymczasem gdy wilk zobaczy nas na szlaku to ucieknie. Michał na pytanie co zrobić, gdy zobaczy się wilka odpowiada: „Zrobić mu jak najszybciej zdjęcie”. Tyle.
   
10. Michał prosił również aby przekazywać dalej, że… pomagamy zwierzętom, które zostały zranione z winy człowieka. Nie ruszamy zranionych zwierząt w ich naturalnym środowisku (typu idziemy przez las, widzimy że jakieś dzikie zwierze jest chore i chcemy mu pomóc). Takie jest prawo natury. Tego tykać nie wolno. I może wydaje się to straszne, ale nie powinno ingerować się w życie dzikiego zwierzaka, chyba że mówimy właśnie o zranieniu z winy człowieka.

Generalnie dowiedzieliśmy się mnóstwo takich ciekawostek. Nie będę Wam tu wszystkich pisać, ale wierzę, że zachęciłam Was tym, żeby dowiedzieć się więcej!

Michał pokazał nam rownież foto pułapkę, która jest jedną z rzeczy pozwalającej na badanie wilków. No właśnie jak badać wilki?

1. Obroża telemetryczna – to obroża, którą można założyć wilkowi (oczywiście żeby do tego doszło potrzeba wielu pozwoleń itd., więc to nie jest taka prosta sprawa). Obroża wysyła sygnał GPS. Po takim sygnale można odczytać bardzo dużo. Obroża starcza na 2 lata. Następnie sama się odpina i odpada wysyłając ostatni sygnał gdzie się znajduje. Ekipa zbiera taką obrożę i po wymianie baterii może zostać wykorzystana ponownie do kolejnych badań.
   
2. Foto pułapki. To świetne źródło badania zachowań zwierząt. PS Michał pokazał nam jak wygląda taka foto pułapka i nawet oglądaliśmy z niej nagrania.
   
3. Odchody, sierść, tropy itd. Generalnie to daje bardzo dużo danych. Po sierści (z cebulką) można uzyskać cały kod DNA. Z odchodów można wyczytać całą dietę wilka. Michał się śmiał, że uwielbia grzebać w kupach, a potem je zbierać do badań.

Ja Wam tak super tego nie opowiem, dlatego bardzo polecam warsztaty z Michałem – ogrom wiedzy i świetna przygoda!!!

Do następnego!

The post Tropienie wilków z Martyną Wojciechowską! first appeared on Paula Jagodzińska.

Chcę się bardziej otworzyć przed Wami. Bardziej niż na Instagramie, niż w każdym innym miejscu. Chciałabym również, aby artykuły były ciekawe. Na Insta wiele wartościowych treści znika, więc postaram się zatrzymać je właśnie tutaj. Zobaczymy jak to wyjdzie, ale ciesze się, że znowu tu jestem.

Jedno jest pewne. Końcówka roku była ciężka. Listopad 2022 był dla mnie bardzo zły emocjonalnie, do tego stopnia, że miałam wrażenie, że wszystko to co wypracowałam przez lata legło w gruzach. Jednak potem przyszedł grudzień i wszystko zaczęło powoli wracać do normy. Końcówka roku była takim momentem przełomowym jeśli chodzi o podejście do wielu znajomości. Ten czas pokazał mi, o które relacje warto dbać, a o które niekonicznie. Pokazał mi, że często „przypadkowo poznani ludzie” stają się naszą rodziną, tak po prostu. Jestem za to wdzięczna. Od stycznia wszystko zaczęło się zmieniać. Nowy rok, nowe możliwości, nowa ja hah! Wyjechaliśmy na nasz American Road Trip i wtedy już w ogóle wszystko się zmieniło. Wróciłam z zupełnie innym nastawieniem. Można by rzec, że ze starym nastawieniem. Dziś już działam na pełnych obrotach, z moją cudowną energią i absolutnie to kocham. Tamten okres tłumacze sobie jako lekcję, która miała mi pokazać, że jestem silna i że niezależnie od tego co się dzieje – będzie dobrze. Z czasem… ale będzie!

Na pierwszy rzut kilka zdjęć z ostatniego zachodu. To było ciepłe popołudnie. Patrzę aktualnie za okno i czekam już bardzo na wiosnę, jak chyba wszyscy z nas. Pod zdjęciami znajdziecie opis skąd są poszczególne rzeczy i małą zajawkę jakie posty na Was już czekają. Enjoy!

płaszcz – naoko

spodnie – levis 501

buty – new balance

golf – intimissimi

A co czeka już w kolejce na blogu? Relacja z weekendowego tropienia wilków z Martyną Wojciechowską, małe zmiany w naszym salonie, nowości książkowe i filmowe i (mam nadzieję) wiosenne stylizacje!

Do następnego!

The post Wróciłam! first appeared on Paula Jagodzińska.

No dobrze, dlaczego aktualizuję listę marzeń? Ponieważ jak każdy zmieniam się, pojawiają się nowe cele, a te wcześniejsze odchodzą w zapomnienie. Niektóre były dosyć nierealne jak np. „przeczytać wszystkie książki które mam” ^^ Dlatego usunęłam je i stworzyłam nowe. Te zaznaczone na czerwono, to marzenia spełnione. Ten wpis z 2017 przestałam aktualizować, więc teraz możecie zobaczyć jakie cele zrealizowałam. Większość, to marzenia podróżnicze, ale są też takie, o które myślę, że mnie nie podejrzewaliście

Jestem ciekawa, czy jakieś marzenia nam się pokrywają?

1. Pojechać do Nowego Jorku – to marzenie spełniliśmy 2 razy! Kiedyś wydawało mi się to takie odległe… a dziś przeglądam zdjęcia z Nowego Jorku z uśmiechem na twarzy.

2. Trip autem po Stanach – jedno z największych, absolutnie nie zawiodło! Mogłabym powiedzieć: ja chcę jeszcze raz!

3. Zwiedzić dziką Afrykę – to jedna z piękniejszych przygód, którą przeżyłam!

4. Nurkować w egzotycznych wodach – mam tu na myśli np. Filipiny, może Rafę Koralową? – Myślę, że nurkowanie na Galapgos z rekinami, żółwiami, lwami morskimi czy na Bahamach przy rafie koralowej liczy się podwójnie!!!!

5. Nurkować z rekinami – zaliczone!!! Coś niesamowitego!

6. Zobaczyć na żywo wieloryba w jego naturalnym środowisku – było to na Islandii, wzruszenie i ogromna wdzięczność, że te piękne ssaki żyją sobie w swoim naturalnym środowisku.

7. Wspinać się w Ameryce Południowej – na tym kontynencie jeszcze nie byliśmy, wspinaczka w takich okolicznościach? To musi być coś pięknego!

8. Zdobyć Żabiego Konia w Tatrach – jedno podejście, zapoznawcze było. To jedna z trudniejszych grani w Tatrach.

9. Pójść na studia podyplomowe – teraz praktycznie większość jest online, widziałam też sporo psychologicznych kierunków z naciskiem na motywację!

10. Zjeść posiłek w restauracji z gwiazdką Michelin – totalnie przypadkowo trafiliśmy do takiej restauracji we Włoszech, nad Gardą. Smacznie i wcale nie tak drogo jak się spodziewaliśmy.

11. Wybrać się do restauracji z programu Chef’s Table – byliśmy bardzo blisko spełnienia tego marzenia, ale może uda się następnym razem.

12. Napisać książkę o podróżach (nawet do szufladki) – może już niedługo uda się to zrealizować. W końcu ebook, to również książka!

13. Zwiedzić wszystkie europejskie stolice – cały czas realizujemy ten cel.

14. Zobaczyć zorzę polarną – to jest magia. Jeden z piękniejszych widoków!

15. Zwiedzić Bangkok – nie mam pojęcia dlaczego taka pozycja była na liście moich marzeń ^^ W każdym razie marzenie odhaczone.

16. Spędzić dzień na ranczo na Dzikim Zachodzie – mimo, że byliśmy w Arizonie, to akurat przy tym marzeniu mam na myśli taki typowy dzień na ranczo w Teksasie, najlepiej gdybyśmy tam spali u lokalnych mieszkańców.

17. Nauczyć się surfować – nauka surfingu miała być w tym roku, w Portugalii, ale jak większość planów podróżniczych: Portugalia również musi poczekać.

18. Tańczyć country w barze w Stanach – to takie moje marzenie z dzieciństwa i wiem, że kiedyś je spełnię.

19. Grać na ukulele przy hawajskich krajobrazach.

20. Zobaczyć pociąg z Harrego Pottera w Szkocji – jest takie miejsce o nazwie Wiadukt Glenfinnan, które każdy fan Harrego powinien odwiedzić! – spełniło się i było to niesamowite doświadczenie

21. Przejechać się panoramicznym pociągiem w Szwajcarii – znowu pociąg, ale nie byle jaki!

22. Medytować w Tybecie, Indiach, lub jakimkolwiek innym miejscu w Azji – teraz, gdy moja przygoda z medytacją zaczęła się na dobre, będzie to na pewno niezapomniane przeżycie.

23. Wybrać się na mecz Wielkiego Szlema – marzenie, które mam od zawsze. Po cichu najbardziej chciałabym być na Australian Open, ale Rolland Garros jest na ten moment najbardziej realny.

24. Wybrać się na Język Trolla w Norwegii – podobno to miejsce zachwyca!

25. Zobaczyć Milford Sound – przepiękne miejsce w Nowej Zelandii, które robi ogromne wrażenie.

26. Odwiedzić szkołę w Afryce – przeżycie, które daje ogromną lekcję pokory.

27. Pojechać do Disneylandu – marzenie z dzieciństwa spełnione, gwarantuję, że dorośli mają chyba jeszcze większą frajdę niż dzieci

28. Kupić samochód – takie proste, małe marzenie. Nasz pierwszy samochód kupiliśmy w 2015 roku.

29. Stworzyć własny dom/mieszkanie marzeń – jeden z piękniejszych celów, który zrealizowałam. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że jest to dom z moich marzeń.

30. Założyć fundację – nigdy nie zastanawiałam się mocniej nad tym, ale może czas zacząć myśleć o tym poważnie.

31. Nauczyć się grać na kolejnym instrumencie – pianino, gitara zaliczone, a teraz doszło ukulele!

32. Wybrać się na kurs sommelierski – interesuję i delektuję się winami, więc chciałabym zgłębić tę widzę.

33. Pojechać na Grenlandię lub Alaskę – ta druga zaliczona i była to naprawdę piękna podróż.

34. Mieć dom w Chorwacji – cały czas nie mogę uwierzyć, że to marzenie staje się realne!

35. Wsiąść w samochód i pojechać w nieznane (po prostu przed siebie) – 2020 rok pokazał nam, że spontany nie są takie złe.

36. Podróżować kamperem – i to przy -15 stopniach w Kanadzie!

37. Nauczyć się chorwackiego – skoro jest dom w Chorwacji, to czas zacząć się solidnie uczyć języka!

38. Kupić bilet lotniczy w jedną stronę – styczeń 2022 zaliczone!!!

39. Przepłynąć się gondolą w Wenecji – we Włoszech byłam wiele razy, w Wenecji raz, a ta gondola cały czas czeka.

40. Zaliczyć lot balonem – podobno to super sprawa, leciał ktoś?

41. Przejść kurs samoobrony – myślę, że to praktyczne i potrzebne!

42.  Nauczyć się alfabetu Morse’a i języka migowego – to jeszcze przede mną

43. Spać pod gołym niebem – zdarzyło się i to w samej Afryce!

44. Wybrać się na wyprawę rowerową – taką prawdziwą, może gdzieś w Ameryce Południowej?

45. Zrobić szpagat – kiedyś już robiłam i dobrze wiem, że to kwestia systematycznej pracy.

46. Wybrać się na bal w Wiedniu – to musi być piękne przeżycie, jak z bajki!

47. Spać w igloo (nie dosłownie, ale w takim przeszklonym) – marzenie zrealizowane w Laponii!

48. Obejrzeć wszystkie bajki Disneya od 1990 do 2000 roku – czyli takie moje dzieciństwo.

49. Obejrzeć sztukę w Moulin Rouge.

50. Mówić płynnie w trzech językach – to może… polski, angielski i chorwacki? ^^

Poniżej marzenia, które usunęłam i krótki komentarz do nich

• Przeczytać w rok 50 książek – nie czuję potrzeby wyliczania ile książek przeczytałam. To nie wyścig
• Przeczytać wszystkie książki, które mam – dosyć nierealne, mamy ogromną biblioteczkę, a książek cały czas przybywa.
• Zjeść robaki na targu w Azji – miałam okazję to zrobić, ale szczerze? Nie był to szczyt moich marzeń. Nie czułam takiej potrzeby, więc to marzenie idzie w odstawkę.
• Przebiec półmaraton – chce biegać dla przyjemności, a 10 km, to dla mnie idealny dystans. Nie czuję potrzeby przekraczania swoich granic akurat w bieganiu.
• Odwiedzić przynajmniej 50 escape roomów (przejść je) – kiedyś bardzo lubiliśmy do nich chodzić, ale przestaliśmy i jakoś nie tęsknie.
• Nauczyć się stać na głowie – to zastąpiłam szpagatem. Nie czuję się komfortowo przygotowując się do stania na głowie, zatem nie chcę robić niczego wbrew sobie.
• Przejechać się koleją transsyberyjską – no chyba teraz to ciężko.
• Nauczyć się grać na Saksofonie – trochę mi się priorytety zmieniły, wolę ukulele

A Wy, robicie takie listy? Jeśli nie, to już macie plan na wieczór!

Do następnego!

The post 50 marzeń / Lista rzeczy, które chce zrobić w swoim życiu – AKTUALIZACJA!!! first appeared on Paula Jagodzińska.

Lecieliśmy na 6 niepełnych dni. Zawsze Was ciekawi jak się pakuję na wyjazdy, co zabieram zwłaszcza do takich niepewnych pogodowo miejsc. Skandynawia, Islandia czy UK to miejsca, gdzie pogoda może zmienić się w 5 minut, więc warto zawsze być dobrze przygotowanym. Niemniej moja walizka na pewno wygląda inaczej jak lecimy na Islandię czy właśnie do Szkocji. Zawsze jednak przygotowuje się tak samo: poświęcam na to chwilę w domu szykując sobie już gotowe stylizacje, które mają wspólne elementy. Dzięki temu nie zabieram niepotrzebnych rzeczy i raczej większość wynoszę na wyjeździe. Najważniejsze jednak jest dla mnie odpowiednie dobranie rzeczy pod pogodę. Obowiązkowo rzeczy przeciwdeszczowe, ciepłe (!) żeby mieć komfort zwiedzania w każdych warunkach.

Jeśli chodzi o ubrania, to tym razem zabrałam:

• 3 kurtki: płaszcz( w którym leciałam), trencz, kurtkę przeciwdeszczową,
• 2 pary butów: kalosze (w których leciałam), trapery,
• 3 swetry i 2 cieńsze golfiki (które w sumie zakładałam pod swetry, bo było zimno),
• 3 pary spodni (2x jeansy i leginsy),
• 1 koszula na wieczór :),
• + oczywiście czapka, szalik, rękawiczki, piżama i bielizna.

Każdą z tych rzeczy założyłam, więc uważam, że spakowałam się idealnie. I oczywiście, że mogłam ograniczyć jeszcze dodatkowo rzeczy zabierając np. 2 pary spodni, 2 kurtki, nie zabierać koszuli itd., ale skoro mieliśmy bagaż rejestrowany nie było takiej potrzeby.

W trakcie podroży, w odpowiedziach na stories często pojawiały się pytania skąd dana rzecz, więc dzisiaj wrzucam mały przegląd stylizacji z wyjazdu. Chcę Wam pokazać, że jeśli postawimy na bazowe rzeczy, to możemy je potem fajnie mieszać! Jest trochę więcej stylizacji niż dni, ale prezentuję Wam np. look z wieczoru czy też stylizację numer 5, kiedy to podkradłam kurtkę mężowy i zmieniłam z przeciwdeszczową Enjoy!

1.

płaszcz – naoko

kalosze – hunter

jeansy – zara

2.

sweter – kupiony w oficjalnym sklepie Harrego

jeansy – zara

buty – panama jack

okulary – wokularach.pl (marka Senja)

3.

spodnie – zara

koszula – polly

buty – panama jack

skarpety – calzedonia

4.

sweter – naoko

kurtka – icewear

spodnie – zara

kalosze – hunter

okulary – wokularach.pl (marka senja)

5.

kurtka – the north face

sweter – naoko

spodnie – zara

kalosze – hunter

6.

jeansy – zara

buty – panama jack

kurtka – icewear

szalik – h&m

czapka – melody of wool

7.

trencz – naoko

sweter – kupiony w oficjalnym sklepie Harrego

kalosze – hunter

8.

kapelusz – luck hats

płaszcz – naoko

szalik – burberry

Do następnego!

The post Jak się spakowałam do Szkocji? / 8 stylizacji z wyjazdu! first appeared on Paula Jagodzińska.

1.Gra na ukulele

To postanowienie zaczęłam realizować ponad miesiąc temu. Swoje, sopranowe ukulele zakupiłam w sklepie muzyczny.pl i powiem Wam, że jak na razie trzymam się świetnie. Nie ma dnia żebym chociaż na chwile nie chwyciła za ten instrument, a sama gra sprawia mi mnóstwo frajdy. Nauka jest dla mnie dosyć łatwa, może dlatego że wcześniej grałam na gitarze, więc już wiem mniej więcej „z czym to się je”. Uczę się sama, z YouTube. Najczęściej z kanału: „Naucz się grać” (tam jest cały kurs na ukulele) oraz z: „Dzielnicowy Dom Kultury Bronowice” + oczywiście takie pojedyncze wyszukiwanie na platformie.

2. Picie wody

Ja wiem, że dla niektórych to postanowienie może być dosyć śmieszne, ale… to jedno z moich głównych założeń: by pić więcej wody. Zaczęłam stosować japońską dietę wodną, przy której jest mi o wiele łatwiej pić większą ilość. Zatem tak… moja misja na 2022 rok to przede wszystkim odpowiednio się nawadniać.

3. Kolejny szczyt?

Jak już wielokrotnie Wam pisałam zdobywanie szczytów nie jest naszym głównym celem jeśli chodzi o pasję górską. Osobiście najlepiej czuję się we wspinaczce, pokonując swoje lęki, zdobywając nowe doświadczenie i wybierając odpowiednie trudności. Niemniej fajnie od czasu do czasu wyznaczyć sobie jakiś większy cel. Tym celem jest dla nas: Mont Blanc. Czy to się uda w tym roku? Zobaczymy, dużo nie zależy od nas tylko od miejsc w schronisku, ale ze swojej strony wiem, że zrobię wszystko by odpowiednio się do tego przygotować. Praktycznie od powrotu z Ameryki Południowej czyli od lutego nie odpuszczam treningów, a już a chwilę (w maju) ruszamy na okres przygotowawczy do Chorwacji, gdzie będziemy robić sporo podjazdów na rowerze. Trzymajcie kciuki!

4. Lekcje angielskiego i chorwackiego

Szlifowanie angielskiego i nauka chorwackiego to mój kolejny, główny cel na 2022 rok. Z angielskim sobie całkiem nieźle radzę, ale chciałabym go jednak cały czas szlifować. Głównie rozmawiać, rozmawiać i rozmawiać. Miałam już kilka lekcji, ale gdy wybuchła wojna okazało się, że platforma przez którą się uczyłam jest rosyjska, więc aktualnie szukam czegoś nowego. Co do chorwackiego to cały czas trochę to przeciągam w czasie, ale skoro jest postanowienie, to czas ruszyć tyłek i działać! Może nawet po tym wpisie już się umówię na lekcje

5. Wypuścić 3 ebooki i produkt fizyczny

Nasz plan biznesowy przewiduje w tym roku wydanie 3 ebooków oraz produktu fizycznego. Pierwszy ebook ma premierę w najbliższą niedzielę, drugi ebook również niebawem, natomiast trzeci oraz produkt fizyczny prawdopodobnie na jesień. Chociaż wiecie jak to jest… zawsze do głowy może wpaść kolejny pomysł, który np. przyćmi te poprzednie.

6. Zadbać o swoje zdrowie

To postanowienie już w większości zrealizowałam. Plan był taki, żeby po powrocie z Ameryki Południowej zrobić pełen pakiet badań krwi, wybrać się do endokrynologa, ginekologa, dermatologa, dentysty. Jestem już po wszystkich wizytach i w trakcie leczenia dentystycznego. Zatem można powiedzieć, że mission completed.

7. Zrobić coś tylko i wyłącznie dla siebie

Nie wiem o co chodzi, ale gdy skończyłam 30 lat, obudziły się we mnie silne pragnienia by podejmować się różnych wyzwań i sprawdzać jak sobie poradzę Jednym z takich wyzwań jest dla mnie śpiew – zatem zapisałam się na lekcje. To jest fantastyczne, ponieważ robię to w 100% dla siebie, nie sądzę żebym kiedykolwiek przed kimś zaśpiewała ^^ Jestem po dwóch lekcjach i to jest dla mnie tak nowe, tak nieznane, trudne i chyba właśnie to sprawia, że mam ogrom motywacji by ćwiczyć i próbować. Nie wiem jak długo będę chodzić na ten śpiew. Nie wiem czy nie zmienię tego potem na taniec. Nie wiem. Ale to nie jest istotne. Fajnie zrobić coś tak po prostu dla siebie i Wam również to polecam !

8. Szpagat!

To co, wracamy do mojego postanowienia sprzed kilku lat? Ktoś się może dołączy? Plan na ten rok to… szpagat! Przyznam się Wam, że to postanowienie dopiero niedawno zakiełkowało, ale dlaczego by nie spróbować? Kilka lat temu się nie udało, to może teraz jest ten czas. Na dniach zaczynam wyzwanie na stronie „Portal Yogi”. Trzymajcie mocno kciuki!

9. Odwiedzić 50 krajów

Nie jesteśmy raczej typem kolekcjonerów, nie mamy presji by „zaliczać” kraje, natomiast takie postanowienie zmotywuje nas tylko do wymyślania nowych kierunków podróżniczych. Na ten moment odwiedziliśmy 47 krajów, więc tak naprawdę zostają nam 3 nowe destynacje. Mamy 9 miesięcy – myślę, że się uda!

10. Ukończenie pierwszego etapu domu w Chorwacji

To już taki plan, który trochę nie zależy od nas, ale my zrobimy wszystko co w naszej mocy, żeby ten pierwszy, najważniejszy etap został zakończony. Na ten moment plany są takie, że do listopada dom będzie stał, a potem już zostanie dłubanie w środku i na zewnątrz czyli 2, 3 i 4 etap.

Na koniec najważniejsze. To nic, jeśli nie uda mi się zrealizować jakiegoś postanowienia. Ta lista jest po to, abym miała motywację. Pamiętajcie, że życie często kieruje nas na różne tory (nie zawsze te zaplanowane). My sobie możemy coś zaplanować, postanowić, ale życie może mieć inny plan – często lepszy. Więc dajcie się ponieść, ale jednocześnie pamiętajcie, by w miarę możliwości rozwijać się i wyznaczać sobie te cele.

Do następnego!

The post Moje postanowienia / Lepiej późno niż wcale first appeared on Paula Jagodzińska.

Po pierwsze…

Może dlatego, że takie swoje miejsce w sieci jest po prostu moje. Jest pewne. Dzisiaj wszyscy skupiają się na Instagramie: szybko, krótko – w końcu taka misja social mediów. Żeby dostosować treści, szybkość przeglądania do dzisiejszego pędu. I powiem Wam szczerze, że zaczyna mnie to trochę przerażać, przerastać? Sama nie wiem. Chciałabym, aby przede wszystkim te wartościowe konta, treści tam się przebijały, a jak wszyscy wiemy – jest różnie. Tutaj natomiast mam w 100% swoje miejsce, na dobre i na złe.

Po drugie…

Szkoda odpuszczać to, co się tworzyło przez tyle lat. To, ile serca się wkładało w bloga. I tak – nadal chce to serce tu wkładać, mimo, że mam zdecydowanie mniej czasu na to, chociaż nie wiem czy ten czas nie jest trochę wymówką (?). W końcu jak się chce, to się znajdzie sposób.

Po trzecie…

W naszym życiu dużo się dzieje, a ja czuje, że  chce mieć te wspominki również tu, na blogu. W końcu to taka forma trochę pamiętnika.

Po czwarte…

Brakuje mi pisania. Chce pisać więcej. Chce dzielić się tu z Wami nie tylko poleceniami kosmetycznymi, ale też różnymi przemyśleniami czy właśnie historiami z życia. Ciężkie są dziś czasy, a wylewanie swoich emocji na papier zdecydowanie pomaga.

Nie wiem czy uda mi się prowadzic bloga tak systematycznie jak dawniej, ale chciałabym żeby wpisy pojawiały się chociaz 2x w tygodniu. Stylizacje, polecajki, przemyślenia, foto weekendy, relacje z podróży czy przewodniki. Jeśli będzie to częściej – super. Jeśli nie i będę się trzymac tych dwóch wpisów w tygodniu też świetnie. Gorzej już być nie może 

Dziękuje Wam za motywacje i za dopytywanie czy wrócę na bloga. Wracam! A kolejny wpis będzie o moich postanowieniach noworocznych (tak tak, mamy marzec, już prawie kwiecień, ale postanowienia aktualne i realizowane!).

Dodajcie mi proszę otuchy. Do następnego!

The post Wróciłam! first appeared on Paula Jagodzińska.